Szanowna Pani Opiekun!
Przedstawiciele Samorządów Klasowych!
Drodzy Goście!
Koleżanki i koledzy!

Rozpoczynamy dziś przełomową, wręcz historyczną rozmowę o szkole. W latach 90. minionego wieku debatowano o mundurkach – dziś my, 20 lat później, rozmawiamy o sprzęcie elektronicznym, takim jak telefony komórkowe czy odtwarzacze MP3. Wyrażam ogromną dumę i satysfakcję z faktu, że to podczas mojego przewodnictwa w Samorządzie Uczniowskim możemy dyskutować na niewątpliwie ważny dla nas wszystkich temat. Dziękuję, że jesteście tu dziś ze mną!

Poruszamy niezwykle kontrowersyjny temat, będący niemalże swoistym „szkolnym tabu”. Żyjemy w XXI wieku. Smartfony, internet czy media społecznościowe wszechogarniają nas wszystkich. W polskim szkolnictwie nastąpił widoczny podział szkół na te, które zakazują korzystania z komórek, oraz te, które zapewniają na korytarzach otwartą sieć wifi. Uważam, że Miejskie Gimnazjum im. Stanisława Dulewicza – ostoja tolerancji i poszanowania ucznia jako wolnego człowieka – powinno zaliczać się do tej drugiej, wcale nie gorszej, kategorii, która zezwala na używanie na przerwach telefonów komórkowych.

Chcąc opracować kompleksowe rozwiązanie, jakim jest projekt zmiany Statutu Szkoły, powinniśmy wysłuchać głosu wszystkich – uczniów, nauczycieli i rodziców. Musimy ustalić normy prawne dla projektu reformy. Wraz z moim Prezydium proponuję, by zmiana opierała się na następujących filarach:
1. Możliwość korzystania z telefonów komórkowych na przerwach.
Przy tym punkcie pragnę zastrzec, że słowo „korzystanie” znaczy wysyłanie wiadomości, granie, korzystanie z serwisów społecznościowych i oglądanie materiałów wizualnych.
2. Możliwość słuchania muzyki za pomocą słuchawek na przerwach.
3. Otwarta sieć internetu szerokopasmowego (pot. zwane wifi) dla uczniów.
Wszystkie wyżej wymienione zastrzeżenia będą niezwykle szczegółowo ujęte w projekcie reformy. Podkreślam, że zmiany dotyczą tylko przerw – podczas lekcji użycie sprzętu będzie dozwolone tylko za zgodą nauczyciela.

Nie pozostajemy ślepi na wiele aspektów budzących zaniepokojenie nauczycieli, takich jak fotografowanie i filmowanie czy oglądanie nieodpowiednich treści. Ufam profesjonalizmowi naszych pedagogów. Wychodzę z propozycją, aby przy reformie ustrojowej Samorządu powołać do życia Sąd Koleżeński, w skład którego wchodziliby wybrani demokratycznie uczniowie. Wspólnie z nauczycielami uczestniczyliby w procesie wyciągania konsekwencji za wykroczenia. Być może to rozwiązanie okaże się efektywne i najbardziej sprawiedliwe. Liczę na Wasze opinie w tej sprawie.

Zaproponowane przez Samorząd Uczniowski zmiany w Statucie Szkoły, wypracowane na podstawie szerokich konsultacji społecznych, będzie musiała zaopiniować Rada Rodziców oraz Rada Pedagogiczna, która nasz wniosek podda pod głosowanie. Proponuję, abyśmy dla przejrzystości i pluralizmu powołali komisję problemową ds. wypracowania konsensusu ws. zmiany Statutu. Głęboko wierzę, że uda nam się wspólnie z nauczycielami i rodzicami wypracować porozumienie, które usatysfakcjonuje wszystkie zainteresowane strony. Wierzę w siłę dialogu!

Dziękuję za uwagę i zapraszam do konstruktywnej dyskusji.
Debatę uznaję za rozpoczętą.